Bijgaand treft u enkele door ons gepubliceerde artikelen aan
Darmvervuiling; oorzaak van veel ellende!
Je staat er waarschijnlijk niet bij stil maar 80 % van onze weerstand komt vanuit de darmen. De dikke darm, oftewel het colon, speelt een grote rol bij de vraag of wij ziek worden. Een opgepropt darmkanaal zorgt daarbij voor veel ellende. Ons westers voedingspatroon van industrieel geproduceerd voedsel, wat grotendeels bestaat uit geraffineerde suikers, veel dierlijke eiwitten en teveel verzadigde vetten, verstoort onze darmflora blijvend. Onverteerde voedselresten kunnen jarenlang in de darmen achterblijven. Vooral ook omdat wij per stoelgang veel te weinig ontlasting produceren. Normaliter behoren wij ons na elke maaltijd te ontlasten. In de reguliere geneeskunde wordt gezegd dat er vanaf de vierde ontlastingsvrije dag sprake is van obstipatie. Elke dag dat niet wordt ontlast, brengt echter een opeenstapeling van gifstoffen met zich mee.
Darmvervuiling is een sterk onderschat en niet erkend probleem. Zo kan er tot wel 16 kilo aan afvalstoffen liggen opgeslagen in de dikke darm. Ongelooflijk maar waar. Dat klinkt erg ongezond, en dat is het ook. Er zijn vele aandoeningen die in verband gebracht kunnen worden met een opgepropt darmkanaal. Te denken valt bijvoorbeeld aan chronische vermoeidheid, migraine, huidproblematiek als eczeem en psoriasis, reuma en de ziekte van Crohn. John Robbins vergelijkt in zijn boek 100 en gezond ( J. Robbins, 2005) de leefstijl van de westerse mens met de leefwijze van vier traditionele culturen. Zo wordt ondermeer de leefstijl van de Hunza in Pakistan, de Vilcabamba in het Andes gebergte van Ecuador, de Abchazië in de Kaukasus en de Okinawa in Japan onder de loep genomen. Begin jaren 70 werd de wereldberoemde arts Dr. Leaf, hoogleraar klinische geneeskunde aan de universiteit van Harvard, benaderd door het tijdschrift National Geographic met het verzoek onderzoek te doen onder de gezondst en langst levende volkeren in de wereld. Samen met de fotograaf John Launois van de National Geographic reisde hij af naar de meest afgelegen gebieden en bestudeerde daar de leefgewoonten van ondermeer de Hunza en de Vilcabamba. Diverse artsen hebben voor Leaf onderzoek gedaan onder de leefwijzen van deze volkeren. Met Leaf constateerden zij dat deze volkeren tot op hoge leeftijd zeer actief en zeer gezond waren. Hoewel met enige argwaan kan worden gekeken naar de exacte leeftijd, bevolkingsstatistieken werden niet of nauwelijks bijgehouden, viel hen toch op dat vele inwoners tot op hoge leeftijd zeer vitaal waren en weinig belast met de zogenaamde ouderdomskwalen. De Ecuadoriaanse arts Guillermo Vela Chiriboga had de leiding over een van de expedities van Dr. Leaf en heeft zelf ook veel onderzoek gedaan. Dit was zijn conclusie:
Hij kwam tot de ontdekking dat zelfs de alleroudste bewoners van Vilcabamba zelden iets breken, en zelden last hebben van osteoperose of artritis. Zijn ervaren medische oog vond geen tekenen van kanker, diabetes, zwaarlijvigheid, hartaandoeningen, artritis of dementie, zelfs niet onder de alleroudsten. Hij schreef dat de bewoners, zelfs op zeer hoge leeftijd, levendig en helder van geest zijn, met gevoel voor humor en een bewonderenswaardige lichamelijke gezondheid. Ze genieten van hun rust zonder competitief te zijn ingesteld en ze wijzen het vergaren van rijkdom af ( J. Robbins, blz. 37). Ook is de houding tegenover de ouderen in de Vilcabamba cultuur doorspekt met respect. Zij worden niet in aparte huizen gezet, of genegeerd maar maken volledig deel uit van de samenleving. Dit is een mogelijke oorzaak voor de hogere levensverwachting en de afwezigheid van depressies bij deze groep ouderen. Ook de voeding is in de Vilcabamba cultuur geheel anders dan de onze. De Vilcabamba ouderen zijn onbekend met voedingsadditieven als kleurstoffen en kunstmatige conserveermiddelen. Groente en fruit wordt na het oogsten direct geconsumeerd, dan bevatten ze nog alle essentiële voedingsstoffen. Ze leven voornamelijk vegetarisch. De voeding bestaat voornamelijk uit granen, groenten, fruit, bonen, zaden en noten. Koolhydraten zijn ongeraffineerd, vetten zijn onverzadigd, eiwitten zijn vooral plantaardig.
Een leefstijl zoals bij de Vilcabamba inwoners staat in scherp contrast met de leefwijze zoals wij die in het westen kennen. De fastfoodketens zijn rijkelijk vertegenwoordigd in de diverse steden. Lichamelijke arbeid is afgenomen en wordt meer en meer geautomatiseerd. Stress is een belangrijke oorzaak van diverse ziektebeelden. Individualisering en het navelstaren zorgen er vervolgens voor dat we vooral met onszelf bezig zijn en vaak weinig oog hebben voor onze directe, naaste omgeving. Dit gegeven alleen al kan ons ziek maken. Door onze ongezonde leefwijze, is het erg belangrijk om maatregelen te nemen zodat ook wij gezond oud kunnen worden. Daarom is het van belang om preventief te werk te gaan. Onze westerse geneeskunde is vooral curatief ingesteld en huisartsen lossen veel problemen dan ook curatief op. Wanneer je naar een huisarts toe gaat en de spreekkamer binnenloopt met het verzoek om enkele voedingsadviezen, zal hij je wellicht niet al te serieus nemen. Waarschijnlijk krijg je wat algemene adviezen mee, dingen die je zelf ook al lang wist. Wanneer we preventief te werk gaan, kan ons dat vele miljoenen euro’s per jaar besparen en we redden er mensenlevens mee. Hoe kunnen we nu preventief te werk gaan en ons gezonder en vitter gaan voelen? Zoals ik reeds eerder heb betoogd wordt 80 % van onze weerstand bepaald vanuit de darm.Wanneer de dikke darm ernstig vervuild is, kan dit grote gevolgen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid hebben.
Daarom is het van groot belang om de darmen preventief te laten reinigen. Bij voorkeur wordt dit twee maal per jaar gedaan in een serie van vier tot acht darmspoelingen. Een darmspoeling is echter wel iets anders dan een klysma. Een klysma reinigt het laatste gedeelte van het colon en is dus niet effectief genoeg. Ook het gebruik van (chemische) laxeermiddelen is geen goede reinigingsmethode, en zal de peristaltische darmwerking op termijn verstoren.Met een darmspoeling, ook wel colonhydrotherapie genoemd, wordt in een serie spoelingen, de gehele dikke darm gereinigd. Jarenlang opgepropt materiaal: oude faeces, parasieten, onverteerde resten, darmgassen, parasieten en slijm worden verwijderd met colonhydrotherapie. Deze therapie wordt al vele jaren veelvuldig toegepast in de Verenigde Staten en Duitsland. De laatste jaren zien we echter dat in Nederland de therapie ook steeds meer in opkomst is.
De darmspoelingen worden preventief en bij diverse klachten ingezet. Darmspoelingen werken ondermeer uitermate effectief bij obstipatie en diarree, bij klachten van chronische vermoeidheid en hoofdpijnklachten en bij het prikkelbare darmsyndroom en bij diverse huidklachten. Met behulp van de Colonhydromat (een machine met een gesloten systeem) wordt de darm gespoeld. De cliënt krijgt in zijligging een canule ingebracht. Aan deze canule wordt een aan en afvoerslang bevestigd. De colon hydrotherapeut laat gezuiverd water op lichaamstemperatuur de darmen inlopen en bij een bepaalde vullingsdruk wordt de inhoud van de darm geleegd en rechtstreeks afgevoerd naar het rioleringssysteem. Behandelingen vinden discreet plaats, zijn veelal pijnloos en zijn te ondergaan zonder verwijsbrief van de huisarts. Wanneer je overweegt om je darmen te laten reinigen, houd dan in je achterhoofd dat ook de voeding moet worden aangepast. Alleen een darmreiniging is onvoldoende. In combinatie met een sapvastenkuur of het gebruik van licht verteerbaar voedsel, worden de beste resultaten bereikt. Een sapvastenkuur kan in lengte variëren van een paar dagen tot enkele weken. Hoe meer ervaring iemand met sapvasten heeft, des te langer wordt een kuur in het algemeen gevolgd. Door een lange vastenkuur ontstaat cellulair herstel, vindt detoxificatie plaats en wordt het verouderingsproces geremd. Ook kan eventueel gekozen worden voor een watervastenkuur. Dit is echter alleen voorbehouden aan mensen die regelmatig lange sapvastenkuren hebben gedaan. Vooral in het begin kan een sapvastenkuur erg zwaar zijn. Het lichaam moet wennen aan de overgang van vast naar vloeibaar voedsel. In de regel is het raadzaam om twee dagen voor het sapvasten te beginnen met de afbouw van vast voedsel. Schrap de suiker, de koffie, brood, alcohol en sigaretten, vlees en zuivel uit je menu en eet veel fruit en (rauwe) groenten, eventueel ook wat zilvervliesrijst. Drink daarnaast veel water en kruidenthee.
Na twee dagen kan worden overgestapt naar een sapvastenkuur. Dit kan drie tot zes dagen worden gevolgd. Dit is afhankelijk van eerdere ervaringen met dergelijke kuren en het doel van het sapvasten. Zelfgemaakte sappen hebben sterk de voorkeur boven gekochte sappen van de reformzaak. Met behulp van een sapcentrifuge of een sappers kan je prima je eigen sapjes maken. Wanneer je twee appels toevoegt bij diverse soorten groentes, krijg je ongetwijfeld altijd heerlijke sapjes. Zo kan je bijvoorbeeld sap maken van broccoli, rode bieten, wortelen, gember, rode paprika, citroen, komkommer en spinazie. Wanneer je al deze ingrediënten bij elkaar voegt, en je doet er nog twee appels bij, dan heb je een supergezond drankje. Zo kunnen wij zelf van alles doen om gezond te blijven.We kunnen met sapvastenkuren de darmen reinigen en onze spijsvertering tot rust laten komen. Als we naast een sapvastenkuur een serie darmspoelingen ondergaan dan geven we ons lichaam een heel mooi cadeau.